nextNextDoor/december 09
14 tot 17 december 2009
Na een eerste succesvolle start in februari 2009 zijn we aan een tweede editie toe. NEXTDOOR opereert op maatschappelijk vlak en wil een artistieke bijdrage leveren tot het debat over sociale cohesie, interculturele participatie met Brussel via de buurtwerking en interdisciplinariteit of cross-over. Bijzondere aandacht gaat in deze editie uit naar de wijk waar we quasi dagelijks doorheen lopen – de Brabantwijk van Schaarbeek/Brussel – en de rijke mix aan culturen die onze campus omgeeft.
In dit kader worden aangeboden met Els Dietvorst, Abdelmalek Kadi en Anita Nevens. Lezingen worden gehouden door Eric Corijn en Kees Dorst.
Deze tweede NEXTDOOR editie eindigt met het toonmoment van NEXTDOOR/Quartier, een pilootproject rond sociale cohesie, vormgeving en interculturaliteit binnen de Brabantwijk. Met de know-how, aangeleverd door Sint Lukas (visuele communicatie) en de Technische Universiteit van Eindhoven (design in interaction), werken we aan deze cohesie. Voor dit project zijn we gestart met de heel concrete vraag hoe we als vormgevers een waardevolle bijdrage kunnen leveren tot het vreedzaam samenleven van verschillende bevolkingsgroepen in deze wijk, die bekend staat als een wijk van transitie en armoede? Het project vertrekt vanuit participatie met de buurt om via het medium van vormgeving installaties/ruimtelijke prototypes af te leveren voor een stedelijke omgeving. Die dag verwelkomen we eveneens het Design Research Lab uit Berlijn, onder leiding van prof. dr. Gesche Joost. Deze ontwerpers lichten in Brussel hun StreetLab project toe.
Wie is wie?
Abdelmalek Kadi maakte jarenlang deel uit van het Brusselse theatergezelschap Dito Dito. Kadi werkte eveneens samen met Sidi Larbi Cherkaoui voor Une Barbare en Asie van H. Michaux. Sinds een vijftiental jaren is Kadi op zoek naar een verband tussen de beweging en het lichaam. Samen met acteurs, dansers, beeldende kunstenaars, zangers en muzikanten probeert hij een synthese te maken van de verschillende kunstvormen en een gemeenschappelijke basis te zoeken voor deze diverse disciplines. Momenteel houdt hij zich voornamelijk bezig met het creëren van stukken die hij zelf schrijft of waarvoor hij teksten van andere auteurs gebruikt. ‘ Un être humain peut être assimilé à un corps dans l’espace. Il est étonnant de remarquer que ce corps est une structure qui obéit aux lois géométriques comme n’importe quelle construction. Que cette structure se mette à marcher et à bouger et nous voilà confrontés à toute la complexité des lois physiques du mouvement. Si les lois du mouvement sont universelles, on ne marche pourtant pas de la même manière en Afrique, en Europe ou en Asie.
La composante culturelle influence-t-elle donc la marche, le mouvement, la façon dont les corps sont bâtis? Etudier le corps de son voisin aide-t-il à mieux le connaître, et en même temps, ne nous renvoit-il pas l’image de notre propre corps?La mécanique est ici un angle de vue pour approcher cette immense énigme insondable qu’est l’être humain.’
Als kunstenaar richt Els Dietvorst zich in de eerste plaats op thema’s als communicatie, samenwerking en sociaal/maatschappelijke conflicten. Vaak grijpt ze daarbij terug naar anti-utopische thema’s als de outsider, de condition humaine en de symbolische gevangenis. In haar langlopende projecten-en documentaires gaat ze aan het werk in non-plaatsen en locaties die sociaal onder vuur liggen, steeds in overleg met de mensen die deze plekken bewonen of er tijdelijk gebruik van maken. Naast film, maakt Els Dietvorst tevens gebruik van media als tekenen, schrijven en sculptuur. Haar recente projecten zijn The Return of the Swallows (2000-2006), Song for a Price of a Goat (2002-2004), King’s Children (2002-2004) en As long as the blackbird sings/ ACM(2007-2009). Sinds 1999 is zij artistiek coördinator van Firefly, een werkplaats voor en door kunstenaars, die non-plaatsen neemt als uitvalsbasis voor verschillende artistieke projecten. In 2009 is zij samen met Dirk Braeckman curator van het twee-jaarlijkse Timefestival.
www.timefestival.be
www.fireflyprojects.be
“Een kunstwerk is goed als het uit noodzaak is geboren, vandaar dat een extern oordeel er eigenlijk niet toe doe Kunstenaars moeten hun leven afstemmen op die noodzaak, dan komt u nader tot de natuur, dan probeert u, alsof u de eerste mens was, te verwoorden wat u ziet, beleeft, liefhebt en verliest. Het kind dat telkens opnieuw in het leven wordt gegooid. Als van daaruit verzen of kunstwerken in het algemeen, ontstaan, dan zal het bij de dichter of beeldend kunstenaar niet opkomen om iemand te vragen of het goed is. In de wijze van ontstaan ligt al het vonnis besloten…”– Rainer Maria Rilke, uit: Brieven aan een jonge dichter.
Anita Nevens is trained as an interior architect, stage designer, performer, carpenter, educator and sculptor.She works in the field of art, architecture and design, pushing the boundaries of the disciplines.The work comprises of spatial installations and sculptural furniture and objects dealing with the potential of space and the rituals of daily living.She lectures in LASALLE and Raffles design Institute,Singapore and in Sint Lukas, Brussels.Her works have been exhibited and are sold in Brussels, Milan, Amsterdam, Paris, New York and Singapore.
Workshop: ‘Mobile/ vehicles &Platforms’: Anita plays with the symbolic and ritual meanings of funiture while adressing the needs of the contemporary urban nomad.
Briefing:
ik kwam toe vanuit Singapore met mijn meubeltje op wielen, dat ook tot een koffer kan omgetoverd worden.
Ik legde hen uit dat dit mijn manier is om contacten te leggen tussen verschillende culturen en sociale projecten op poten te zetten.
Het meubeltje noemt dan ook “Vehicle” letterlijk een voertuig en symbolisch gezien een voertuig om iets te bereiken.
Ik legde hen uit dat design en kunst niet enkel fysieke objecten zijn maar ook iets immaterieel kunnen teweeg brengen, en dat design of kunst niet noodzakelijk materieel hoeft te zijn.
De vraag aan hen was om contact te maken met de buurt “next door”, letterlijk en figuurlijk. Met veel gevoel en respect voor het andere (de andere cultuur) een interactie creeren.
2. Feed-back studenten:
eerst vonden ze het moeilijk en raar, nadien plezant en beseften ze hoe innemend hun werk was. Maar het was moeilijk de fysieke en vormelijke aspecten van een artistiek werk of een designproduct los te laten.
3. Interactie met de buurt
Velen hun presentaties gebeurden next door: uitdelen van appelsienen, koffie en thee aan minder bedeelden in de straat terwijl het sneeuwde, gebruik makende van zelfgemaakt meubilair uit afval van de straat. Nadien werden de herwerkte afval weer teruggegeven aan de buurt en de daarop volgende uren weer opgenomen in de buurt.
Anderen maakten contact met de buurt door kleren te passen en te kopen in winkels waar ze normaal niet kopen. Er werd dan gewerkt rondom identiteit en hoe het voelt om een andere cultuur aan je lijf te hebben en door anderen als anders bekeken te worden.
Eric Corijn is professor aan de Vrije Universiteit van Brussel. Hij is reeds jaren werkzaam rond stedelijkheid, stadscultuur, participatie en wijkontwikkeling. Eric Corijn is directeur van het centrum voor stedelijk onderzoek of COSMOPOLIS en coördinator van het UABrusselsStadsplatform, een platform voor urbane studies over Brussel. COSMOPOLIS is een interdisciplinaire onderzoeksgroep die focust op de relatie tussen stad, cultuur en maatschappij. Zijn lezing gaat specifiek op deze relatie in.
Kees Dorst is professor in Design en Associate Dean Research aan de faculteit Design, Architecture and Building van de Universiteit van Technologie te Sydney (Australië) en Senior Researcher aan het departement Industrial Design van de TU/e. Hij ligt mee aan de basis van ‘Young Designers and Industry’ (YDI), dat totaal nieuwe toepassingen ontwikkelt van het design denken in de samenleving. Hij is tevens co-founder van de Amsterdam Creativity Exchange (ACX). Eén van zijn bestsellers is ‘ Understanding Design. 175 Reflections on Being a Designer’ (2003).
StreetLab werd in augustus 2009 opgericht door een team van design researchers, verbonden aan de Deutsche Telekom Laboratories en de TU Berlin. Zij vertrokken van de vraag hoe het in de toekomst verder gaat met het communiceren: wat is het beeld dat kinderen hebben over toekomstige technologie? Hoe gebruik maken van de mobiele ICT om creativiteit, begrip en sociale duurzaamheid te stimuleren? Samen met meer dan 100 kinderen werden concepten, prototypes ontworpen voor de communicatie van morgen. Resultaten, inzichten, ervaringen en verdere plannen van Streetlab worden toegelicht door Tom Bieling, Jan Lindenberg en Alexander Müller.
http://www.design-research-lab.org, http://street-lab.info/
.
.
.
.
.
.
